Voer kan ook al te nadrukkelijk aanwezig zijn in het eindproduct: Vismeel in kippenvoer kan een sterke vissmaak aan het ei geven. De diervoederfabrikant gebruikt daarom vismeel maar in heel beperkte mate.

Salmonella
Diervoeder speelt ook een belangrijke rol bij het terugdringen van de risico’s van salmonella- en campylobacterbesmetting in pluimveevlees en eieren. Alleen al van salmonella zijn er tweeduizend soorten. Enkele tientallen soorten zijn ziekmakend. In de hele pluimveeketen worden daarom maatregelen genomen om de risico’s terug te dringen. Voer dat vrij is van salmonella en campylobacter is er daar een van. Het grootste risico van een besmetting met salmonella en campylobacter is overigens de huishoudkeuken. De belangrijkste veroorzakers zijn het eten van gerechten met rauwe eieren en van niet goed doorbakken vlees en kruisbesmetting, die het gevolg is van onhygiënisch werken (niet meteen voldoende reinigen na het werken met rauwe producten).

Omegazuren
Via het voer kan ook de gezondheidbevorderende werking van het eindproduct worden verbeterd. Zo bevat visolie van nature veel zogenoemde omega3-zuren, die nodig zijn voor een gezond lichaam. Onderzocht wordt daarom in hoeverre toevoeging van visolie aan varkensvoer zorgt voor vlees dat die gezonde omegazuren bevat. Vlees wordt zo een ‘functional food’, dat is een voedingsmiddel  met extra eigenschappen die de gezondheid bevorderen. Via het diervoeder kan bij varkens bijvoorbeeld ook de vlees-vetverhouding enigszins worden bijgestuurd. De hoeveelheid vet dat een dier aanzet, is overigens grotendeels erfelijk bepaald.

Kalfsvlees
Dat de samenstelling van het voer invloed heeft op het eindproduct is goed terug te zien in de kleur van kalfsvlees. Blank kalfsvlees is afkomstig van kalveren die een rantsoen krijgen van melkpoedermelk, dat is aangevuld met enig ruwvoer. Deze kalveren worden geslacht als ze zes tot acht maanden oud zijn. De basis van kalvermelkpoeder is magere melkpoeder en wei, beide afkomstig van de zuivelverwerking.